˙·▪•● ღミ★ミღ Weblog Love ღミ★ミღ ●•▪·

هنوزم رسم دنیا بی وفائیست

هنوزم جرم آدم هم صدائیست

کبوتر با کبوتر، باز با باز

هنوزم رسم پرواز آشنائیست

هنوزم عاشق و معشوق، تنها

هنوزم درد عاشق ها جدائیست

چه قانونی ! چه وجدانی ! چه جرمی !

هنوزم دل شکستن بی گناهیست.

همه هستی من آیه تاریكیست

كه ترا در خود تكرار كنان

به سحرگاه شكفتن ها و رستن های ابدی خواهد برد

من در این آیه ترا آه كشیدم

آه من در این آیه ترا به درخت و آب و آتش پیوند زدم

زندگی شاید یك خیابان درازست كه هر روز زنی با زنبیلی از آن می گذرد

زندگی شاید ریسمانیست كه مردی با آن خود را از شاخه می آویزد

زندگی شاید طفلی است كه از مدرسه بر میگردد

زندگی شاید افروختن سیگاری باشد

در فاصله رخوتناك دو هم آغوشی

یا عبور گیج رهگذری باشد كه كلاه از سر بر میدارد

و به یك رهگذر دیگر با لبخندی بی معنی می گوید

صبح بخیر

زندگی شاید آن لحظه مسدودیست

كه نگاه من در نی نی چشمان تو خود را ویران می سازد

و در این حسی است كه من آن را با ادراك ماه و با دریافت ظلمت

خواهم آمیخت در اتاقی كه به اندازه یك تنهاییست

دل من كه به اندازه یك عشقست به بهانه های ساده خوشبختی خود می نگرد

به زوال زیبای گلها در گلدان به نهالی كه تو در باغچه خانه مان كاشته ای

و به آواز قناری ها كه به اندازه یك پنجره می خوانند

آه ... سهم من اینست

سهم من اینست

سهم من آسمانیست كه آویختن پرده ای آن را از من می گیرد

سهم من پایین رفتن از یك پله متروكست و به چیزی در پوسیدگی و غربت واصل گشتن

سهم من گردش حزن آلودی در باغ خاطره هاست

و در اندوه صدایی جان دادن كه به من می گوی

د دستهایت را دوست میدارم دستهایم را در باغچه می كارم سبز خواهم شد

می دانم می دانم می دانم

و پرستو ها در گودی انگشتان جوهریم تخم خواهند گذاشت

گوشواری به دو گوشم می آویزم

از دو گیلاس سرخ همزاد و به ناخن هایم برگ گل كوكب می چسبانم

كوچه ای هست كه در آنجا پسرانی كه به من عاشق بودند

هنوز با همان موهای درهم و گردن های باریك و پاهای لاغر

به تبسم معصوم دختركی می اندیشند كه یك شب او را باد با خود برد

كوچه ای هست كه قلب من آن را از محله های كودكیم دزدیده ست

سفر حجمی در خط زمان و به حجمی خط خشك زمان را آبستن كردن

حجمی از تصویری آگاه كه ز مهمانی یك آینه بر میگردد

و بدینسانست كه كسی می میرد و كسی می ماند

هیچ صیادی در جوی حقیری كه به گودالی می ریزد

مرواریدی صید نخواهد كرد

من پری كوچك غمگینی را می شناسم كه در اقیانوسی مسكن دارد

و دلش را در یك نی لبك چوبین می نوازد

آرام آرام

پری كوچك غمگینی كه شب از یك بوسه می میرد

و سحرگاه از یك بوسه به دنیا خواهد آمد

اي عشق مدد کن که به سامان برسيم

چون مزرعه ي تشنه به باران برسيم

يا من برسم به يار و يا يار به من

يا هردو بميريم و به پايان برسيم

کاش هرگز در محبت شک نبود
    تک سوار مهرباني تک نبود
    کاش بر لوحي که بر جان دل است
    واژه ي تلخ خيانت حک نبود

اگر بهترين دوستم نيستي....لا اقل بهترين دشمنم باش
اگر غم خوارم نيستي....لا اقل بزرگترين غمم باش....هر چيزي
هستي هميشه يا بهترين باش يا بد ترين....چون بهترين ها
 هميشه به ياد خواهند ماند.....پس در بد ترين خاطراتم...تو بهترين باش                               
اگر غم خوارم نيستي....لا اقل بزرگترين غمم باش....هر چيزي
هستي هميشه يا بهترين باش يا بد ترين....چون بهترين ها
 هميشه به ياد خواهند ماند.....پس در بد ترين خاطراتم...تو بهترين باش                               

در زندگی سه چیز آموختم

از عشق

رسوایی

از دوست

بی وفایی

از شب

تنهایی

بشینیم ٬ بریم تو دریا ٬  من و تو ٬تنهای تنها

ماهیا خیلی امینن ٬ نمیگن اگه ببینن

......................

پس ببین ! یادت بمونه ٬کسی ام اینو ندونه ... زنده بودیم اگه فردا 

وعده ما لب دريا